Pociągów retro nigdy za wiele ;)
Jeszcze dym po kolejowej majówce dobrze nie opadł, a w okolicy znowu dało się słyszeć gwizd parowozu i syk pary. W niedzielę 9 czerwca z okazji dni z kulturą żydowską w Bobowej odbył się przejazd pociągiem retro z Tarnowa do Bobowej.
Pociąg prowadził parowóz Ty242-107 z pięcioma dwuosiowymi wagonami na haku. Od Tarnowa skład jechał tendrem do przodu. Po półtora godzinnej przejażdżce pociąg dojechał do stacji docelowej, gdzie w peronach odbyła się inscenizacja żydowskiego wesela, a następnie uczestnicy przemaszerowali ze stacji na rynek, skutecznie korkując centrum Bobowej.
Tymczasem parowóz po wykonaniu oblotu składu ruszył z powrotem do Tarnowa, jak pan bóg przykazał, kominem naprzód :)
Uwielbiam zapach benzyny, palonej gumy i zgrzanych hamulców ;)
Właśnie te doznania wzbogacone przez efekty wizualne i dźwiękowe można było poczuć, usłyszeć i zobaczyć na kolejnym SuperOES'ie zorganizowanym przez Automobilklub Podkarpacki na początku czerwca :) Tym razem kierowcy i ich piloci walczyli o puchar dyrektora Miejskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Nowym Sączu.
Tradycyjnie zmagania kierowców i ich maszyn rozegrały się na alejach Piłsudskiego, I Brygady oraz rondzie łączącym obie arterie.
Tym razem do rywalizacji przystąpiło 55 załóg podzielonych na 5 klas. Podczas oesu widzowie mieli możliwość podziwiania różnych samochodów od poczciwego Malucha, przez mazdę RX8 po takie potwory jak Subaru Impreza czy Mitsubishi Lancer Evo 9, a rywalizacja jak zawsze była zacięta.
Tego dnia pogoda nie była zbyt łaskawa dla kierowców i widzów co jakiż czas zraszając asfalt kroplami deszczyku. Mokry i śliski asfalt nieco wypatrzył ostrość rywalizacji, lecz mimo to i tak było co oglądać. Część zawodników postanowiło jechać trochę zachowawczo, ale mokra nawierzchnia i spora moc wielu maszyn skutkowała widowiskowymi poślizgami i walką o każdy milimetr przyczepności.
Jako, że aura nie była nader złośliwa deszczyk co jakiś czas ustawał pozwalając przeschnąć nawierzchni i delektować się piskiem gum tracących przyczepność oraz zapachem palonej w ogniu rywalizacji gumy.
Mimo kapryśnej pogody zawsze warto wybrać się na tego typu zawody, a omówiona impreza oczywiście nie była wyjątkiem od tej reguły. Niestety po kilku godzinach walka o najszybszy czas została zakończona, a ja już nie mogę się doczekać kolejnego SuperOES'u na ulicach mojego miasta :)
W zeszły weekend [ 26.05.2013 ] odbyła się kolejna edycja Kolejowej
Majówki organizowanej przez SMK Nowy Sącz.
Chociaż oficjalnie impreza miała się zacząć o godzinie 10,
to już o 5: 30 ze stacji w Chabówce ruszył podsył składu do Nowego Sącza. Skład
z mniejszymi i większymi problemami podążał do Sącza, ale na szczęście dzięki
staraniom drużyny parowozu na sądecki dworzec wtoczył się zgodnie z planem.
Niestety moje wrodzone lenistwo nie pozwoliło mi ścigać składu od samego początku
drogi, ale po ciężkiej walce pierwsze spotkanie z podsyłem zaliczyłem w
Klęczanach niedaleko Nowego Sącza.
Pomimo wcześniejszych informacji o obrocie parowozu na
obrotnicy i powrocie tę drem do przodu, okazało się, że zrezygnowano z tego
planu i skład pojedzie, jak bóg przykazał, kominem naprzód :) Podczas oblotu
składu i czynności związanych z wodowaniem na peronie dworca trwała feta połączona
z pokazami artystycznymi.
Równo o godzinie 10:30 pociąg złożony z parowozu Ty42-107 i
siedmiu zabytkowych wagonów wyruszył w drogę do Chabówki. Po drodze skład
wzbudzał wielką sensację i ciekawość i okolicznych mieszkańców, którzy nieraz całymi
rodzinami wychodzili żeby popatrzyć na przejeżdżający skład.
Po kilku kilometrach od stacji początkowej, w okolicach
przystanku Nowy Sącz Chełmiec, pociąg został zatrzymany przez partyzantów z
Grupy Rekonstrukcyjnej, po czym rozegrała się inscenizacja bitwy o zatrzymany
pociąg. Jako, że zarówno walka, jak i cała impreza odbywały się w bardzo
przyjemnym nastroju, nikt nie zginął, a pociąg po chwili postoju ruszył w
dalszą drogę :)
Pierwszym planowym przystankiem była Męcina. Kilka minut
postoju, mała feta w peronach i odjazd w dalszą drogę… niestety mokre szyny i
trawa zroszona wcześniejszym deszczykiem sprawiła, że siedmio wagonowy skład
zaczął pod górę boksować, ale profesjonalizm drużyny trakcyjnej nie pozwolił,
by taka błahostka przeszkodziła w dalszej jeździe. Przejazd pociągu owocował przepięknymi efektami dźwiękowymi... dźwięk ciężko pracującego parowozu i gwizdy gwizdawki przecudownie odbijały się echem od okolicznych stoków, co można usłyszeć na filmach, na które serdecznie zapraszam :)
Pogoda tego dnia była bardzo kapryśna. Prognozy mówiły o
całodniowych opadach, jednak aura była nieco bardziej łaskawa pokropując
uczestników oraz grupę pościgową przejściowymi mżawkami. Niestety przed
Limanową deszczowe chmury wzięły górę nad zabawą i lunęły rzęsistym deszczem.
Ulewa trwała krótko, ale towarzyszący im lekki deszczyk odpuścił dopiero przed
stacją w Tymbarku.
Kolejną stacją, na której zatrzymywał się imprezowy skład
była Dobra k. Limanowej. O ile dojazd do Dobrej nie stanowił problemu, o tyle
stromy podjazd pod następną stację – Kasinę Wielką spędzał sen z powiek
uczestnikom i organizatorom. Na szczęście od Dobrej pogoda zaczęła się znacząco
poprawiać i po suchych szynach skład wjechał bez problemu na jedna z najwyżej
położonych stacji w Polsce.
Tu zaplanowano dłuższą chwilę oddechu, która uczestnicy
mogli wykorzystać na podziwianie widoków rozciągających się ze stoku oraz przejażdżkę
wyciągiem na szczyt stacji narciarskiej na Śnieżnicy.
Od teraz było już tylko z górki ;) po półtoragodzinnym
postoju skład ruszył w dalsza drogę prowadzącą już niemal tylko w dół do Mszany
Dolnej, w której wykonano pamiątkowe zdjęcie wszystkich uczestników imprezy.
W promieniach słońca skład wyruszył w dalszą trasę, a grupie
pościgowej nie zostało nic innego, jak podążyć za… przed nim ;) Niestety gęsty
ruch i kierowcy chcący przyjże się pociągowi z parowozem skutecznie
przeszkadzali w ściganiu, ale umiejętne operowanie gazem i hamulcem ostatecznie
uratowało jeszcze kilka miejscówek znajdujących po drodze ;)
Ostatnią stacją przed Chabówką była Rabka Zdrój, gdzie skład
spędził 20 minut po raz kolejny wzbudzając sensację i zainteresowanie
przechodniów i turystów. Odjazd nastąpił o czasie i jak na przedwojenną kolej
przystało, z przedwojenną punktualnością zameldował się na stacji docelowej
skąd zjechał na teren Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce. Tu uczestnicy
imprezy mogli obejrzeć zgromadzone w skansenie eksponaty oraz przyglądnąć się
jak wygasza się parowóz po zakończeniu pracy. Dla bardziej śpieszących się
imprezowiczów podstawiono od razu autokary mające zawieść ich do Nowego Sącza.
Pomimo kapryśnej aury, problemów z GPS’em, awarii głównego
aparatu i kilku innych przygód impreza była bardzo udana i aż żal pomyśleć, że
prawdopodobnie już więcej się nie powtórzy. Pozostaje tylko złożyć
podziękowania i gratulacje organizatorom i trzymać kciuki, aby PKP PLK zmieniło
zdanie nt. zamknięcia linii D29-104 z Nowego Sącza do Chabówki.
Żeby tradycji stało się zadość ;) Szersze foto i filmoto:
W pierwszy majowy dłuuuugi, weekend na lotnisku w Łososinie Dolnej odbyło
się Święto Kwitnących Sadów. Tradycyjnie, jak to na imprezach organizowanych na
terenie Łososińskiego lotniska, nie mogło obyć się bez pokazów i akrobacji
lotniczych.
Jak zwykle podczas podobnych wydarzeń w Łososinie, korek samochodów zaczynał
się już od Tęgoborzy, a przejechanie tego kilku kilometrowego odcinka zajmowała
średnio 40 minut.
Same akrobacje zaczęły się od wyciągnięcia szybowca przez Yak'a-12 [ SP-AWF
] na wysokość wyczepienia. W międzyczasie w powietrze wzbił się Antonov An-2 [
SP-AOZ ], z którego po kilku chwilach wyskoczyła grupa spadochroniarzy. Po
skokach i szczęśliwym lądowaniu wszystkich spadochroniarzy do akcji przystąpił
wspomniany wcześniej szybowiec wykonując szereg akrobacji zakończonych
lądowaniem na pasie lotniska.
Zaraz po zakończeniu pokazu szybowcowego do akcji przystąpiły gwoździe
programu, dwie Extry [ SP-TLS i D-EXLS ]. Lot w parze, beczki, mijanki,
lowpassy i korkociągi stanowiły nieodłączne elementy pokazu. Ale cóż, po kilku
minutach obie Extry spokojnie usiadły na płycie lotniska, a ich miejsce w
przestrzeni powietrznej zajął odrestaurowany RWD -5 R [ SP-LOT ], starający się
"dorównać" swoim poprzednikom. Po niespełna 50 minutach zakończyły
się pokazy lotnicze, a festyn powróci do bardziej przyziemnego i artystycznego
wymiaru.
Jednak nie był to koniec latania nad Łososiną. Podczas gdy na scenie królował
kabaret Rak w powietrze wzniosło się wiele maszyn, które oferowały bardzo
popularne i serwujące niezapomniane wrażenia, loty widokowe. Obsługę lotów
zapewniały m.in. maszyny Antonov An-2 [ SP-AOZ ], PZL 104 Wilga 35 [ SP-ECC ],
Skyleader 600 [ OK-OUU-38 oraz OK-RUU-38 ], Jakowlew Jak-12M [ SP-AWD ] czy
Extra 330 LC [ SP-TLS ], które pięknie prezentowały się podczas podejścia na
pas 04 przy leniwie zachodzącym słońcu.
Niestety, jako że byłem jednym ze szczęściarzy gnijących w korku i nie
zdążyłem na początek akrobacji, prezentuje kilka fotek z tego, co udało mi się
złapać ;)
Buenos dias;) Jak obiecałem, relacji ciąg dalszy ;)
Po ciekawym poranku i trącącymi monotonią prognozami na resztę
dnia podjąłem męską decyzje i przeniosłem się na lotnisko w podkrakowskich
Balicach. Droga długa, człowiek niewyspany, ale jakoś szczęśliwie i bez
dłuższych przyśnięć dotarłem do celu. Niestety zmęczenie wymusiło na mnie
krótką sjestę, podczas której aparaty pozostały w torbach, a ja tylko
obserwowałem… lub bardziej nasłuchiwałem, co działo się dookoła ;)
Ładowanie baterii chwilkę potrwała, ale niemal nowonarodzony
ruszyłem do działań :) Na pierwszy ogień tradycyjna „górka” – wzniesienie od
strony progu 25, z którego przepięknie widać caaaaały port lotniczy oraz pas
startowy, a lądujące samoloty przelatują 20 m nad głową :) cudowne uczucie ;)
Zawsze, gdy wchodzę na górkę przeżywam dreszczyk emocji, czy
na płycie postojowej nie gości jakaś ciekawostka. I tym razem moje nadzieje nie
zostały zawiedzione :) na płycie postojowej stał Boeing 767-332(ER) [ Reg. N177DN
] należący do linii Delta Airlines.
Słońce leniwie przesuwało się po niebie, ruch lotniczy dopisywał
jak to w Krakowie, a czas coraz bardziej zbliżał mnie do realizacji głównego
celu przyjazdu – poszukiwania miejscówek od strony progu 07.
Godzinka na górce przeleciała jak samoloty i nadszedł czas
na przeniesienie się na drugą stronę lotniska. Na pierwszy ogień poszło
miejsce, które już od dłuższego czasu mnie korciło – górka pod kościołem w
Morawicy.
Widok z górki okazał się piękny, również było widać całe
lotnisko, niestety specyfika terenu sprawiła, że przez większość dnia samoloty
są lekko pod słońce – ale cóż… jako, że złej baletnicy przeszkadza rąbek spódnicy
postanowiłem nie narzekać ;) kilkudziesięciominutowe badanie potencjału
zakończone kilkudziesięcioma zdjęciami i kilkoma filmikami przyniosło
zadowalające efekty :) Nadszedł czas na przeniesienie się w okolice magazynów,
których budowa wstrzymała kiedyś funkcjonowanie lotniska na kilka dni ;)
Od mojej ostatniej wizyty wiele się w tamtym miejscu zmieniło,
zaczynając od tego, że wyrosły magazyny, a na tym, że poprawiła się możliwość
dojazdu skończywszy. Tego dnia samoloty startowały z pasa 25. Stojąc po stronie
07 po starcie przelatywały niemal nad moją głową. Tabuny Embraerów, Boeingów i
tym podobnych Airbusów nie pozwoliły na dłuższą chwilę odpoczynku. Dodatkowo
spotting urozmaicały całodniowe szkolenia naszych pilotów wojskowych na samolotach
CASAC-295M, którzy cały dzien trenowali
krótkie podejścia, lądowania i starty oraz operację zwaną „touch and go”.
Gdy buszowałem w okolicach magazynów moje oczy
zarejestrowały ruch dzisiejszego rodzynka - Boeinga 767 Delta Airlines. W
pierwszym odruchu pomyślałem, ze nie jest ze mną dobrze i zmęczone oczy
zaczynają mi płatać figla, ale chwila w bezruchu i…. RUSZA SIĘ !
Szybka analiza, co mogę wyciągnąć z zastanego terenu i
szybkie ulokowanie się na najlepszej możliwej miejscówce. Ruch lotniczy
zapracował na moją korzyść, Delciak musiał ustąpić pola lądującym właśnie
maszynom i odstać swoje przed wjazdem na pas. Sama procedura startowa trwała
szybko… wjazd na pas, pełna moc, V1, Vr i poleciał.
Jako, że wieczór zbliżał się nieubłaganie, zmęczenie się
potęgowało pasowało się powoli zbierać i opuszczać Krakowskie tereny. Jednak
lotnisko chyba mnie polubiło i nie chciało dac mi odjechać – co wsiadłem do
auta i miałem przekręcać kluczyk, to słyszałem kolejne lądujące lub startujące
maszyny ;) W taki sposób udało się jeszcze upolować B737 linii Airberlin [ reg.
D-AGEC ] oraz Jet2 [ reg. G-CELO ].
Mógłbym tak wsiadać i wysiadać pewnie jeszcze długo, ale
podjąłem kolejną tego dnia męską decyzję – PAPA BALICE. JADĘ ! I nie było, że
boli ;)
Wyjebany jak kuń po westernie, ale zadowolony późnym
wieczorem dotarłem do domu :) Wypad tradycyjnie zaliczam do udanych ;)
Wypraw ciąg dalszy :)
Ledwo człowiek odespał się po IL'e, a tu już kolejna gratka się szykuje ;)
Ostatnia wizyta jakże pięknej maszyny Lockheed L-188 Electra na lotnisku w
Katowicach Pyrzowicach.
Jako, że Electra planowo przylatuje o 6 rano, na lotnisko w Katowicach
pasowało być skoro świt. Szybkie rozpatrzenie za i przeciw, ułożenie
prowizorycznych planów i wykonaniu kilku telefonów, sprawdzenie sprzętu i
ogłoszony stan pełnej gotowości.
Plan działań został rozbity ma dwa dni... pierwszy - wyjazd i pit stop w
Krakowie, by z samego ranka ruszyć w dalszą drogę do samych Pyrzowic. Na
upatrzoną miejscówkę udało dotrzeć się krótko przed 6, niestety czas gonił i z
racji nieznajomości terenu [ tyle co z google-maps ;) ] stwierdziłem, że
zaryzykuję strzały pod słońce, a porządnie obfocę ją na płycie lotniska :)
Wśród opadającej mgły, która towarzyszyła mi podczas wędrówki na miejscówkę
z daleka dało się słyszeć rozruch silników Antonova An-26B [ reg. SP-FDT ].
Niesamowity huk rozdzierający poranną cisze, zagłuszający nawet najbardziej
wytrwałe skowronki ;) Chwile po godzinie 6 na ścieżce podejścia pojawiła się
sylwetka samolotu. Okazał się nim Boeing 737-86J(WL) [ reg. SP-ENW ] linii
Enter Air. Przylot tej maszyny pozwolił na ocenę i utwierdzenie się w
słuszności wybranej miejscówki.
Kilka minut po Enterze na horyzoncie pojawiła się wyczekiwana Electra [ reg.
G-LOFC ] linii Atlantic Airlines. Chwilę przed Elektrą przy miejscówce pojawił
się kolega ze śląskich spotterów, którego pozdrawiam ;) Po wspólnym złapaniu kilku innych maszyn cargo, reszta czasu zleciała mi
na zapoznawaniu się w miejscówkami wokół lotniska i łapaniu maszyn, które
przylatywały lub opuszczały lotnisko.
Na koniec zapoznawania się z terenem pozostawiłem sobie sam budynek
terminala, którego dojazd usłany był milionami prywatnych parkingów....
dosłownie na każdej posesji znajdował się parking dla przyjezdnych. Niestety
jak się na miejscu okazało, na płycie postojowej Electra została zastawiona
wszelkiego rodzaju pojazdami nie będącymi aktualnie w potrzebie użycia na
lotnisku... i nici z foteczki z bliska :(
Pogodzony z porażką przeniosłem się na jedyne sensowne miejsce [ niebędące
pod słońce ] w pobliżu płyty postojowej skąd rozpościerał się piękny widok na
lotnisko i pas startowy.
Jako, że z upływem czasu nic ciekawego się nie działo, a przeplatanie się
głownie Ryan'ów i Wizz'ów trąciło monotonią postanowiłem teleportować
się na lotnisko w Krakowie Balicach :)
Ciąg dalszy i relacja z Balic już niebawem ;)
Sezon się zaczyna :)
Z małym poślizgiem, ale nałożyło sie kilka ciekawych okazji do wiosennych wypadów, więc nie można było tego zmarnować ;)
Wiosna w natarciu, temperatura się podnosi, niebo przeciera, aż żal było by zmarnować takie okoliczności :) Tym bardziej, że 23 dnia kwietnia, całkiem niedaleko - w Rzeszowie - wizytę miał złożyć piękny i jakże rzadki samolot - Ilyushin IŁ-76TD linii Trans Avia Export Cargo Airlines [ reg. EW-78799 ].
Plan dnia zaczynał się wczesnym rankiem, wyjazd jeszcze przed wschodem słońca, aby przed 8.00 dotrzeć na lotnisko w Jasionce. Szybka wpadówa na terminal i... jest ! Ilyushin stoi na płycie :D Szybkie rozeznanie w tabeli przylotów i odlotów i jazda na drugą stronę lotniska. Spory ruch na drogach przytrzymał mnie na tyle mocno, że na miejscówkę dotarłem jak IŁ-ek już wykołował na pas.
Niestety start odbył się z pasa 27 czyli pod słońce... lecz co ma minusy ma tez swoje plusy i oświetlenie zapracowało do ujęć po odlocie ;) Reszta dnia minęła na obserwacji niezbyt dużego ruchu pasażerskiego i poznawaniu okolicznych terenów. Sytuację trochę ratowały treningi odbywające sie na terenie pobliskiego Ośrodka Kształcenia Lotniczego gdzie Liberty, Cessna i Socata niestrudzenie pierdziały nad okolicą ;)
Sam ruch na lotnisku w Jasionce tego dnia był raczej skąpy. Kilka Eurolotów z/do Warszawy, jedna para Ryanair i dwie Lufthansy to był cały ruch tego dnia. Sporadycznie nudnawy dzień urozmaicał ruch samolotów General Aviation, prywatne Biz Jety oraz liczne ćwiczenia Toutch and Go w wykonaniu Piper Seneca IV. Jak już pisałem, co ma minusy ma również plusy ;) mały ruch liniowy sprzyjał spokojnemu poznawaniu okolic lotniska i szukaniu ciekawych miejscówek.
Jednak czas szybko mijał i dzisiejszy rodzynek miał się pojawić po raz kolejny.
Trochę przed planowanym przylotem IŁ-a spacerek na upatrzoną już miejscówkę, na której spotkałem kolegę Andrzeja z EPRZ Spotting Team. Na konwersacji czas zleciał jak z bicza strzelił i nawet godzinne opóźnienie w planie lotu szybko zleciała.
Niestety aura nie była zbyt łaskawa dla naszych obiektywów... niebo zaszło chmurami i oświetlenie drastycznie się pogorszyło.
W drodze powrotnej Ilyushin przeszedł nad miastem i w podmuchach silnego bocznego wiatru o 17:31 usiadł na pasie 27. Kołowanie na płytę i szybki rozładunek maszyny pozwolił na start po niespełna półtorej godziny.
Niestety jak na złość załoga wybrała najgorsza dla spotterów opcję - start z pasa 09.
I tak piękna maszyna odleciała w siną dal...
Ach te stare rosyjskie konstrukcje, powietrze chyba nie nosiło nic piękniejszego ;)
Dzień zleciał bardzo przyjemnie i mam nadzieję, że jeszcze będę miał kiedyś przyjemność podziwiania tak pięknej maszyny, jaka jest IŁ76TD :)
J.
Więcej fociwa i filmiwa na:
http://www.youtube.com/hds147pl
picasaweb.google.com/hds147.foto
